در نواحى حارّه آن قاره مشاهده كردند و به علت تشابه طعم ميوهء اين گياه با فلفل سياه و سفيد ، نام آن را فلفل قرمز گذاردند . آنها اين گياه را با خود به اروپا آوردند كه خيلى زود مورد استقبال مردم قرار گرفت و مصرف آن عموميت يافت و پس از آن به تمام نواحى عالم وارد شده و كشت و كار آن معمول گرديد . خواص و كاربردهاى مهم فلفل قرمز مادهء عامل مهم موجود در فلفل قرمز كه منشأ تندى آن است به نام كاپسائى سين « 1 » است و همين ماده است كه عامل اكثريت خواص درمانى فلفل قرمز است . تنها در دو سال اخير شايد متجاوز از 650 تحقيق دربارهء اين ماده شيميايى به عمل آمده كه بين آنها متجاوز از 115 مطالعه در مورد آثار آن در درمان ناراحتيهاى انسان بوده است . با تماس مادهء كاپسائى سين با نسوج و مخاط بدن احساس سوزش به وجود مىآيد . اين سوزش در اثر رها شدن و آزاد شدن مادهء شيميايى به نام Substance P مىباشد كه تماس فلفل موجب آزاد شدن آن شده است . Substance P ماده‌اى است كه وظيفهء آن انتقال علايم درد در سيستم اعصاب است و در داخل بدن توليد مىشود . كاپسائى سين علاوه بر اينكه موجب آزاد شدن Substance P مىشود ، از توليد بيشتر آن در بدن نيز جلوگيرى مىنمايد . بنابراين در تماس گذاردن مكرر مادهء كاپسائى سين با نسوج باعث تخليه اعصاب از اين ماده مىشود و چون براى انتقال درد وجود Substance P لازم است بنابراين با عدم وجود اين ماده درد احساس نمىشود و اين مهمترين خاصيت فلفل قرمز است . و چون كاپسائى سين فقط روى نورونهاى مخصوص اثر مىكند زيرا يك مادهء شيميايى « 2 » Polypeptide n eurotransmitting است لذا بهترين شكل مصرف كلينيكى آن به صورت يك آرام‌بخش و مسكن پوستى است و براى اغلب دردهاى مزمن از جمله

--> ( 1 ) . capsaicin ( 2 ) . Polypeptide از اتحاد 2 يا بيشتر اسيد آمينه تشكيل مىشود .